29-12-11

Mission Milano 2012 (4)

De vetranden op de heupen waren nooit groter.
Er resten mij nog 5 maanden om het lichaam klaar te stomen voor Milaan - San Remo.
Het plan daartoe zit al een tijdje in mijn hoofd.
Als ik gespaard blijf van druipneuzen en kriebelhoestjes, als mijn agenda enkele lange trainingen toestaat, als we een mooie lente krijgen, als ik de onverklaarbaar gretige opstoten van honger naar roomijs onder controle kan houden, als de permanente kramp uit mijn rechter kuit verdwijnt en als de kameraden mijn lever een beetje ontzien bij het vele concertbezoek dat zich opstapelt,  ja dan moet het lukken om mijn hardware afgesteld te krijgen.
Het vertrouwen is groot.

Fietsen in Italië is uiteraard meer dan een fysieke bezigheid.
Een belangrijker issue is de verschijningsvorm.
Welke shirt zal ik bijvoorbeeld dragen?
Dergelijke knoop ontwar je weldoordacht, de afleiding door aardse besognes werkt me op de zenuwen.
Er rijden teamgenoten mee, de clubkleuren lijken een vanzelfsprekendheid.
Die zal ik dan op zijn minst aanvullen met sokjes met rood-wit-groen boordje.
Een veteraan die zijn fietservaringen langs de Ligurische kust met me wou delen, had voor de babbel een shirt aangetrokken dat niet in de handel te koop is.
Deelnemers aan Milaan - San Remo krijgen een dergelijk shirt op de vooravond van de proef toegestopt door de organisatoren.
Ik zag een truitje zonder doordacht design, boordevol sponsornamen, met de Italiaanse tricolore om de kraag.
Ik kon het wel van zijn lijf rukken.

Milaan - San Remo rijden op een Italiaanse racefiets moet helemaal het summum zijn.
De voorbije dagen heb ik mijn fietsen meermaals bestudeerd, gezocht naar onvolkomenheden.
Laat er geen twijfel over bestaan, ik vind wel een reden om een Bianchi in huis te halen.

Bianchi_Infinito_2012_frame_black.jpg

12:18 Gepost door LucV in Mon velo | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bianchi |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.